Naar aanleiding van het uitblijven van de factuur voor een dienst die ons was verleend, moest ik denken aan een verhaal dat ik hoorde op de 100e verjaardag van een bouwbedrijf. Het bouwbedrijf wordt geleid door 3 broers, 4e generatie nazaten van de oprichter. Het verhaal ging over opa, die eens per jaar (!) alle facturen voor zijn klanten klaarmaakte en ze stuk voor stuk langs ging.

Nu was dat al opmerkelijk genoeg, echter deed hij dit nog met een extra truc. Hij schreef voor elke klant 2 facturen. Bij de ontmoeting met de klant ging hij eerst eens polsen hoe tevreden de klant was met het gedane werk en of het huis of de schuur (dakkapellen waren toen nog uit de mode) volledig naar de zin was. Als dat niet helemaal het geval was, of de oogst was slecht geweest, had opa de “gewone” factuur in de tas en overhandigde hij die. Met wat gemor werd die dan betaald, maar goed, de familie moest ook eten, dat wist de klant ook.

Wanneer bleek dat de klant uitermate tevreden was, vaak ook niet in de laatste plaats door de goede oogst of goede zaken, dan kwam er een andere factuur uit de tas. Die met een klein plusje. De klant was immers tevreden en hij kon het blijkbaar missen ook.

Voorgaande anekdote is wellicht niet het beste voorbeeld van eerlijkheid, maar het zette mij wel aan het denken. Zou er niet vaker kunnen worden gesproken over wat de (meer)waarde van het geleverde product (of dienst) nu eigenlijk is en hoe de meerwaarde verdeeld kan worden onder de belanghebbenden? Het is redelijk utopisch om een economische wereld te creëren waarin pas achteraf, in goed overleg, aan- en verkoopprijzen overeen worden gekomen. Veel mensen zullen zeggen dat er dan alleen maar ruzie komt, maar is dat nu niet uiteindelijk ook vaak het geval? En gebeurt er bij faillissementen (iets wat de samenleving met elkaar heeft bedacht, geen natuurwet) niet iets vergelijkbaars, maar dan pas wanneer het te laat is?

Ik doe iets voor jou waar ik goed in ben en waar jij verder mee kunt. Beter handelen, jezelf ontwikkelen of iets waar je “gewoon” gelukkig van wordt. Nadien gaan we met elkaar om tafel om eerlijk en redelijk te overleggen over kostprijs, waarde en meerwaarde om dat samen te verdelen. Perfect, toch?