Zolderkamertje

Er wordt veel over succes gesproken, alleen wat is het eigenlijk? Het wordt vaak gezien als het bereiken van status, roem, rijkdom enzovoort. We meten het dus vaak met het grootste gemak van buiten op. Maar welke mensen zien we zelf als succesvol? Voldoen zij aan diezelfde externe maatstaven, of juist aan andere? Vanaf welk moment mogen we ze succesvol gaan noemen? Als ze een miljoen op de bank hebben staan? Of toen ze nog op hun zolderkamertje hun eerste onderneming begonnen?

Het eigenaardige is: vaak herkennen we ‘succesvolle’ mensen in onze omgeving maar al te goed. Het zijn die mensen die altijd stralen, die ongeluk van zich af lijken te schudden. Ze lijken over een enorme dosis zelfvertrouwen te bezitten. Op de een of andere manier lukt het hen steeds om de omstandigheden naar hun hand te zetten. Ze weten van zichzelf wat ze goed kunnen, en hebben daar ook nog eens hun werk van weten te maken. Ze zijn volop met hun passie bezig en hebben daar ook bewust voor gekozen. Als anderen om hen heen succes hebben zijn ze blij voor hen, en lijken ze zelfs mee te delen in het succes, ook al is het niet hun eigen succes.

Niet bijzonder

Ik ben ervan overtuigd dat die mensen, die vaak als succesvol worden gezien, helemaal geen bijzondere karaktereigenschappen of genetische voordelen hebben. Het is ook niet per se zo dat zij beroemd zijn, enorm rijk, of een fantastisch uiterlijk hebben. Het zijn gewone mensen net als jij en ik. Sterker nog, ook jij kunt een van hen worden. Ik denk dat de basis van hun succes, hun persoonlijk geluk is. En dat ze dat bereiken door zichzelf veel waard te vinden, kortom, door te geloven in zichzelf.

Hoe simpel dit ook klinkt, heel veel mensen zijn helemaal niet bezig met iets wat ze leuk vinden. Zij laten zich tegenhouden door allerlei obstakels, angsten, verplichtingen, verwachtingen die anderen van ze hebben, enzovoort. Ze laten zich door hun verstand afleiden van wat hun hart ze ingeeft. Mijn idee is juist dat je verstand en hart geen tegenstanders moeten worden, je wilt juist dat ze gaan samenwerken. Je wilt dat je verstand je in staat stelt je hart te volgen!

Passie en plezier

Misschien kunnen we dus wel werken met de volgende omschrijving van succes: “Ik heb het voor elkaar dat ik het grootste gedeelte van mijn tijd de dingen kan doen die ik leuk vind.” Plezier hebben in je leven, en met passie werken. Zo simpel kan het zijn. Succes is dan geen eindstation wat je moet zien te bereiken, en ook geen tussenstation. Het is helemaal geen station, het is de route zelf. In die zin is succes dus meer een houding of visie, en niet een punt wat je kunt bereiken. Je bent niet succesvol “als je 100.000 euro op de bank hebt staan” maar je bent succesvol als je steeds weer opnieuw gelukkig en tevreden bent met wat je verdient.

Wanneer vind jij dat je succesvol genoemd mag worden?