Ze bestaan, de geboren ondernemers. Opgegroeid in een ondernemersnest hebben ze al van jongs af aan ervaren hoe ondernemerschap ‘werkt’. Ze kregen de gesprekken aan de keukentafel mee over dé zaak. En vaak hebben ze op de een of andere manier meegeholpen in het bedrijf. Ongemerkt is hen het ondernemerschap met de paplepel ingegoten. Bovendien valt de appel vaak niet ver van de boom, dus toen ze gingen werken besloten ze op een gegeven moment ook te ondernemen. Bijvoorbeeld door in het familiebedrijf te stappen of door voor zichzelf te beginnen. Ze voelen zich als een vis in het water, weten wat hen te doen staat en ze leefden nog lang en gelukkig. Tot zover het cliché.

Hoe staat het met de niet-geboren-ondernemers? Ook die bestaan. Sterker nog, mij valt op dat er ontzettend veel ondernemers zijn die oorspronkelijk helemaal niet van plan waren voor zichzelf te beginnen! Ze zijn er op een gegeven moment in gerold. Bijvoorbeeld toen ze ergens werkten en na een tijd de zaak van de eigenaar konden overnemen. Of ze hebben een vak geleerd en op een moment diende zich een ‘klant’ met een opdracht aan en zo zijn ze met hun bedrijf gestart.

Je hoeft als ondernemer dus helemaal niet over buitengewone eigenschappen of DNA te beschikken. Vaak is niet meer nodig dan een portie gezond verstand, een snufje zelfvertrouwen in je eigen kunnen en een kilo doorzettingsvermogen. En als je alles bij elkaar hebt, flink roeren en gewoon beginnen! Want als je eenmaal aan ondernemerschap geproefd hebt, blijkt vaak dat het niet heel veel anders is dan wat je al die tijd al deed in allerlei functies. Dus wie weet, ben jij ook al aan het ondernemen zonder dat je het door hebt?